صلیب

دنيا را تغيير دهم . بزرگتر كه شدم متوجه شدم دنيا خيلي بزرگ است من بايد انگلستان را تغيير

دهم .

بعد ها انگلستان را هم بزرگ ديدم و تصميم گرفتم شهرم را تغيير دهم . در سالخوردگي تصميم

گرفتم خانواده ام را متحول كنم . اينك كه در آستانه مرگ هستم مي فهمم كه اگر روز اول خودم

را تغيير داده بودم ، شايد مي توانستم دنيا را هم تغيير دهم!!! »

پسرت مرد ازاین درد خدا خواسته است     سوگواری مکن ای مرد خدا خواسته است

و پدر رفت شکایت کند از دکترها             همسرش گفت که برگرد خدا خواسته است

دخترش گفت پدر جان یرغان یعنی چه       صورت من که شده زرد خدا خواسته است

سیل نامرد رسید و دهمان ویران شد         کد خدا باز یقین کرد خدا خواسته است

مرد همسایه ندا داد گنه از ما نیست          کلبتان هست اگر سرد خدا خواسته است

من شنیدم که سخنران بلیغی می گفت        چهارده قرن عقب گرد خدا خواسته است

و غرض این که ز اشعار افاسیل ادب        میتوان صرف نظر کرد خدا خواسته است

                                                                                      محمد تقی بهشتی

پر قو بود پول را رختخواب           هنر رختخوابش مقوا بود

به ثروت هر ان ابله بی سواد          به نزد کسان وه! چه اقا بود

همه سهم استاد دانشکده                 پشیزی حقوق و مزایا بود

به لیفتینگ و ماساژ و میزامپلی        ننه کبلعلی هم گلارا بود

به زور روژ و سایه و خط لب        اگر پیر و عفریته زیبا بود

بنوشند بازاریان خون خلق              کشان خون مردم گوارا بود

کدامین کس از شاعری برج ساخت   چه حافظ چه سعدی چه لورکا بود

ره کسب پول و درم دزدی است       که از درس و تحصیل دارا بود؟

از این پس پدر زیر خرج گران        بزاید برش کار ماما بود

از این پس پسر می نویسد دگر        هر ان کس که نان داد بابا بود

توانا بود هر که دارا بود               ز ثروت دل پیر برنا بود

                                                                        دکتر شاهکار

    وقتی عدم از ریشه ادم

                                ویاس از ریشه سعی می اید

          وقتی می توان بایک تفاوت ساده 

                               کفتار را به کفتر تبدیل کرد

   باید به بی تفاوتی واژه ها

                    و واژه های بی تفاوتی چون نان دل بست

   نان را از هر طرف که بخوانی نان است

اواخر تابستان گذشته سازمان خواروبار جهاني ( فائو ) يک نظرخواهي انجام داد که تنها يک پرسش داشت .

 پرسش اين بود که : « نظر شخصي خود را درباره راه حلي براي مشکل کمبود غذا در ساير نقاط جهان ، را بطور آزادانه بيان کنيد. » اما اين نظرخواهي با شکست کامل مواجه شد .

چرا ؟

چون : ۱- در آفريقا کسي نمي دانست « غذا » چيست !

۲- در اروپاي مرکزي کسي نمي دانست « کمبود » چيست !

۳- در اروپاي شرقي کسي نمي دانست « نظر شخصي » چيست !

۴- در آمريکاي لاتين کسي نمي دانست « آزادانه » يعني چه !

۵- در خاورميانه کسي نمي دانست « راه حل » يعني چه !

۶- و در ايالات متحده کسي نمي دانست « ساير نقاط جهان » کجاست ! 

لئوناردو داوينچي هنگام كشيدن تابلوي شام آخر دچار مشكل بزرگي شد: مي‌بايست نيكي را به شكل عيسي و بدي را به شكل يهودا، از ياران مسيح كه هنگام شام تصميم گرفت به او خيانت كند، تصوير مي‌كرد. كار را نيمه تمام رها كرد تا مدل‌هاي آرمانيش را پيدا كند.

روزي در يك مراسم همسرايي، تصوير كامل مسيح را در چهره يكي از آن جوانان همسرا يافت. جوان را به كارگاهش دعوت كرد و از چهره‌اش اتودها و طرح‌هايي برداشت.

سه سال گذشت. تابلو شام آخر تقريبأ تمام شده بود؛ اما داوينچي هنوز براي يهودا مدل مناسبي پيدا نكرده بود. كاردينال مسئول كليسا كم كم به او فشار مي‌آورد كه نقاشي ديواري را زودتر تمام كند.

نقاش پس از روزها جستجو، جوان شكسته و ژنده‌پوش و مستي را در جوي آبي يافت. به زحمت از دستيارانش خواست او را تا كليسا بياورند، چون ديگر فرصتي براي طرح برداشتن نداشت.

گدا را كه درست نمي‌فهميد چه خبر است، به كليسا آوردند: دستياران سرپا نگه‌اش داشتند و در همان وضع، داوينچي از خطوط بي‌تقوايي، گناه و خودپرستي كه به خوبي بر آن چهره نقش بسته بودند، نسخه برداري كرد.

گدا را كه درست نمي‌فهميد چه خبر است، به كليسا آوردند: دستياران سرپا نگه‌اش داشتند و در همان وضع، داوينچي از خطوط بي‌تقوايي، گناه و خودپرستي كه به خوبي بر آن چهره نقش بسته بودند، نسخه برداري كرد.

وقتي كارش تمام شد، گدا، كه ديگر مستي كمي از سرش پريده بود، چشم‌هايش را باز كرد و نقاشي پيش رويش را ديد و با آميزه‌اي از شگفتي و اندوه گفت: «من اين تابلو را قبلأ ديده‌ام!»

داوينچي با تعجب پرسيد: «كي؟»

- سه سال قبل، پيش از آنكه همه چيزم را از دست بدهم. موقعي كه در يك گروه همسرايي آواز مي‌خواندم، زندگي پر رويايي داشتم و هنرمندي از من دعوت كرد تا مدل نقاشي چهره عيسي شوم !!!!»

پائولو کوئیلو:

بنویس بابا مثل هر شب نان ندارد       سارا به سین سفرمان ایمان ندارد

بعد از همان تصمیم کبری ابرهاهم       یا سیل می بارد ویا باران ندارد

بابا انار و سیب ونان را می نویسد      حتی برای خواندنش دندان ندارد

انگار بابا هم کلاس اولی هست          هی مینویسد ان ندارد این ندارد

بنویس کی ان مرد در باران میاید        این انتظار خیسمان پایان ندارد

ایمان برادر گوش کن نقطه سر خط      بنویس بابا مثل هرشب نان ندارد

                                                                                شکوهی

                                                                   گابریل گارسیا مارکز

• تهران-۱۳۵۱
• شاعر-اهنگساز
• مدرس دانشگاه
• فوق لیسانس جغرافیای سیاسی
• دکترای برنامه ریزی شهری(ph.D)

                                                صلح

داد معشوقه به عاشق پیغام

                                    که کند مادر تو با من جنگ

هر کجا بیندم از دورکند

                                    چهره پر چین و جبین پر ازنگ

با نگاه غضب الوده زند

                                    بر دل نازک من تیر خدنگ

از در خانه مرا طرد کند

                                    همچو سنگ از دهن قلما سنگ

مادر سنگ دلت تا زنده است

                                    شهد در کام من و توست شرنگ

نشوم یک دل و یک رنگ تورا

                                    تا نسازی دل او از خون رنگ

گر تو خواهی به وصالم برسی

                                   باید این ساعت بی خوف و درنگ

روی و سینه تنگش بدرد

                                   دل برون اری از ان سینه تنگ

گرم و خونین به منش باز اری

                                   تا برد ز اینه قلبم زنگ

عاشق بی خرد ناهنجار

                                   نه بل ان فاسق بی عصمت و ننگ

حرمت مادری از یاد ببرد

                                   مست از باده و دیوانه ز بنگ

رفت و مادر را افکند به خاک

                                   سینه بدرید ودل اورد به چنگ

قصد سر منزل معشوقه نمود

                                   دل مادر به کفش چون نارنگ

از قضا خورد دم در به زمین

                                   و اندکی رنجه شد او را ارنگ

ان دل گرم که جان داشت هنوز

                                   اوفتاد از کف ان بی فرهنگ

از زمین باز چو برخاست نمود

                                    پی برداشتن دل اهنگ

دید کز ان دل اغشته به خون

                                    اید اهسته برون این اهنگ

اه دست پسرم یافت خراش!

                                    وای پای پسرم خورد به سنگ!

ای انسان های مدهوش از خوشی

من در اینجا طعمی از این زندگی را

که شما در ان شدستید غرق تا نیمه

ندیدم و ننوشیدم

کجاید ای مسافرها

شما ها که در این ره جز به عشق مال پا نگذاشتید

شما ها که سفر را تا نیمه پیمودید

حرفی با شما دارم از این دنیای پست و نفرت انگیزی

که دادیتش شما ها جان

از این دنیای منفور و تهی از زندگی

که موجودات ان

جز به شکستن هیچ یاد نگرفتند

شکستن های پی در پی

ای فهمیدید

قلب ان کودک رنجور و بی پرده

فقط با دست ما ها من و تو

ازرد و افسرد و ترک برداشت

همان کودک که دستانش ز تو نانی تمنا داشتند

ولیکن تو چه دادی او

بجز افزون غم ها غصه ها و درد هایش

تو او را با تمام بی شرمی گفتی

"برو گم شو"

ولی او هیچ دیگر نفرمود و برفت و گم شد و دیگر نشد پیدا

و اما حرف من این بود با تو

ای قصاب دل های ستمدیده

تو ای با عالم و ادم غریبه

"اه همان کودک تو را خواهد گرفت"

اینک

این تو و این گوی و این میدان

چشم و دل پاکترین قوم جهانند اینها

شاه اندیشه و سلطان بیانند اینها

انگِ "مادر به خطا" یی تنِِ این قوم نزن

خلفِ سلسلهء ده پدرانند اینها

دلشان خوش، سرشان سبز که چندین قرن است

شاعر شعر قشنگ خفقانند اینها

ازشان با چه زبانی متشکر بشویم

باعث و بانی ویرانی مانند اینها

شخص بیتربیتی بیادبی کرد و نگاشت

امّلو پاپتی و غازچرانند اینها

باز هم بیادبی کرد وقیحانه نوشت

مظهر سفلگی دست و زبانند اینها

بهترین راه همین است که دارش بزنند

تا بفهمد چقد رمسئله دانند اینها

بارالها بهشان عزت و توفیق بده

که چنین پاپی ما نسل جوانند اینها

کسی از دیدنشان سیر نمیخواهد شد

کاش صد قرن دگر نیز بمانند اینها

علی اکبر یاغی تبار

که بگوييد زمين از همه دل چرکين است

بعد از افتادن آن کوهکن بی سرو پا

بيستون تلخترين منظره شيرين است

آی آدم که به دنبال حقيقت هستی !

بيخودی نعره نکش گوش خدا سنگين است

ما که منظور نداريم خدا می داند

سطح فکر دل لامذهبمان پايين است...

من فقط دزد سر گردنه های غزلم

چه کنم ياغيم و شغل شريفم اين است

توشاهد ماجرای عصيان بودی
مادر تو بگوچرا خطا کرد پدر ؟

عمریست برای من سوالی شده است
در کفش خدا چگونه پا کرد پدر؟

آن روز که قابيل مرا خنجر زد
بی تاب شد وخدا خدا کرد پدر

امروز اسير گندمم سيب کجاست؟
با گندم وسيب کودتا کرد پدر

                                   محمد کشاورز 

                   که دروغ نمی گوید

                                            صادق هدایت

ای آزادی...

چه زندان ها برایت کشیده ام...چه زندان ها برایت خواهم کشید...

و چه شکنجه ها تحمل کردم... و چه شکنجه ها تحمل خواهم کرد...

اما خود را به استبداد نخواهم فروخت... من پرورده ی آزادیم... استادم علی است... مرد بی بیم و بی ضعف

پر صبر... و پیشوایم مصدق... مرد آزاد... مردی که هفتاد سال برای آزادی نالید...

                                                                                              دکتر علی شریعتی

خدایا...

به من زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است حسرت نخورم

و مردنی عطا کن که بر بیهودگیش سوگوار نباشم. برای اینکه هرکس آنچنان میمیرد که زندگی کرده است.

خدایا...

چگونه زیستن را تو به من بیاموز...چگونه مردن را خود خواهم آموخت...

خدایا...

رحمتی کن تا ایمان نان و نام برایم نیاورد. قدرتم بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم تا از

آنهایی باشم که پول دنیا را می گیرند و برای دین کار میکنند نه از آنهایی که پول دین میگیرنند و برای دنیا

کار میکنند...

دکتر علی شریعتی